NAT به عنوان یک راه حل کوتاه مدت و سریع برای رفع مشکل IP استفاده می شود. از NAT بیشتر در آدرس دهی های خصوصی (Private) استفاده می شود. NAT مخفف Network Address Translation است. در واقع نات به عنوان واسط بین اینترنت یا شبکه Public و یک شبکه محلی یا شبکه Private عمل کند. قابلیت NAT مشابه يک تلفنچی در يک اداره بزرگ است.

در ادامه با قاصدک سافت همراه باشید تا با قابلیت های NAT آشنا شوید.

 

قابلیت های NAT چیست؟

کاربرد و قابلیت های NAT مشابه يک تلفنچی در يک اداره بزرگ است. فرض کنيد شما به تلفنچی اداره خود اعلام کرده اید که تماس های تلفنی مربوط به شما را تا به شما اعلام نکرده، وصل نکند.

شما به تلفتچی اداره می گویيد که منتظر تماس تلفن از طرف يکی از مشتريان هستم. در صورت تماس او، آن را به دفتر من وصل کنید. مشتری مورد نظر با اداره شما تماس می گیرد و به تلفنچی اعلام می کند که قصد گفتگو با شما را دارد.  تلفنچی جدول مورد نظر خود را بررسی می کند تا نام شما را در آن پيداکند. تلفنچی متوجه می شود که شما تلفن فوق را درخواست کرده اید. بنابراين تماس مورد نظر به دفتر شما وصل خواهد شد.

NAT توسط شرکت سيسکو و برای استفاده در يک دستگاه (فايروال، روتر، کامپيوتر) ارائه شده است. NAT بين يک شبکه داخلی و يک شبکه عمومی مستقر می شود و مدل ها و قابلیت های مختلفی دارد.

 

انواع مدل های NAT

NAT ايستا

عمليات مربوط به ترجمه آدرس IP غير ريجستر شده به يک آدرس IP ريجستر شده را انجام می دهد. این روش برای زماني که قصد استفاده از يک دستگاه را از طريق خارج از شبکه داشته باشيم، مفيد و قابل استفاده است. در مدل فوق همواره IP 192.168.32.10 به IP 213.18.123.110 ترجمه خواهد شد.

NAT پويا

آدرس IP غير ريجستر شده را به يک IP ريجستر شده ترجمه می کند. در ترجمه فوق از گروهی آدرس های IP ريجستر شده استفاده خواهد شد.

 

Over Loading پویا

این مدل شکل خاصی از NAT پويا است. در اين مدل چندين IP غير ريجستر شده به يک IP ريجستر شده با استفاده از پورت های متعدد، ترجمه خواهند شد. به روش فوق PAT) Port Address Translation) نيز گفته می شود.

 

Over lapping

شبکه خصوصی از مجموعه ای IP ريجستر شده استفاده می کند. و توسط شبکه ديگر استفاده می شود. NAT باید آدرس ها را به آدرس های IP ريجستر منحصر به فرد ترجمه کند. نات همواره آدرس های يک شبکه خصوصی را به آدرس های ريجستر منحصر به فرد ترجمه می کند.

همچنين آدرس های ريجستر  عمومی را به آدرس های منحصر به فرد در يک شبکه خصوصی ترجمه می کند. (در هر حالت خروجی NAT، آدرس های IP منحصر بفرد خواهد بود. آدرس های فوق می تواند در شبکه های عمومی ريجستر جهانی باشند و در شبکه های خصوصی ريجستر محلی باشند.)

 

شبـکه های خصوصی مجازی

 

شبکه اختصاصی چیست؟

شبکه اختصاصی (خصوصی) معمولا به صورت يک شبکه LAN می باشند. به اين نوع شبکه ها که از آدرس های IP داخلی استفاده می کنند حوزه محلی می گويند. اغلب ترافيک شبکه در حوزه محلی بصورت داخلی بوده و بنابراين ضرورتی به ارسال اطلاعات خارج از شبکه را نخواهد داشت.

شبکه های محلی دارای آدرس های IP ريجستر و يا غير ريجستر هستند. اگر کامپیوتر ها از آدرس های IP غير ريجستر استفاده می کنند. باید از NAT برای ارتباط با دنيای خارج از شبکه محلی استفاده کنند.

NAT می تواند با استفاده از روش های متفاوت پيکربندی شود.

IP آدرس ها خصوصی به دو گروه تقسيم می شوند: يک گروه کوچک که توسط NAT استفاده (Outside local address) می شود. گروه بزرگتر که توسط شبکه محلی (Inside local address) استفاده می شوند.

آدرس های Outside local برای ترجمه به آدرس های منحصر بفرد IP استفاده می شوند. آدرس های منحصر بفرد، outside global ناميده می شوند.

 

ارتباط کامپیوتر ها در حوزه داخلی

اکثر کامپيوتر های موجود در شبکه داخلی با استفاده از آدرس های inside local با يکديگر ارتباط برقرار می کنند.
برخی از کامپيوتر های موجود در حوزه داخلی که نيازمند ارتباط دائم با خارج از شبکه باشند. از آدرس های inside global استفاده و به این ترتيب نيازی به ترجمه نخواهند داشت.

زماني که کامپيوتر موجود در شبکه محلی که دارای يک آدرس inside local است. قصد ارتباط با خارج شبکه را داشته باشد، اطلاعات او در اختيار NAT قرار خواهد گرفت.

بهینه سازی استفاده از فایروال

بررسی قابلیت های NAT

NAT جدول روتينگ خود را بررسی می کند تا به اين اطمينان برسد که برای آدرس مقصد يک entry در اختيار دارد. اگر ورودی وجود داشته باشد. NAT  اطلاعات را ترجمه می کند. و يک entry برای آن ايجاد می کند. و آن را در جدول ترجمه آدرس (ATT) ثبت خواهد کرد.

با استفاده از آدرس inside global، روتر اطلاعات را به مقصد ارسال می کند.
کامپيوتر موجود در شبکه اينترنت، اطلاعات را برای شبکه خصوصی ارسال می کند. آدرس مبدا اطلاعاتی از نوع outside global است. آدرس مقصد يک آدرس inside global است.

NAT در جدول مربوطه به خود جستجو و آدرس مقصد را تشخيص می دهد. و در ادامه آن را به کامپيوتر موجود در حوزه داخلی نسبت می دهد.

NAT آدرس های inside global  اطلاعاتی را به آدرس های inside local ترجمه می کند. و آنها را برای کامپيوتر مقصد ارسال خواهد کرد.

روش Overloading از يک ويژگی خاص پروتکل TCP/IP استفاده می کند. این ويژگی اين امکان را فراهم میکند که يک کامپيوتر قادر به پشتيبانی از چندين اتصال همزمان با يک و يا چندين کامپيوتر با استفاده از پورت های متفاوت TCP و يا UDP باشد.

 

 

برگرداندن نشانی شبکه چیست؟

اطلاعات IP يک Header

آدرس مبدا: آدرس کامپيوتر ارسال کننده اطلاعات است.

مبدا: شماره پورت TCP و يا UDP توسط کامپيوتر مبدا به اطلاعاتی نسبت می دهد.

آدرس مقصد: آدرس کامپيوتر دريافت کننده اطلاعات است.

مقصد: شماره پورت مقصد TCP و يا UDP کامپيوتر ارسال کننده برای باز کردن اطلاعات برای گيرنده است.

آدرس ها: کامپيوتر های مبدا و مقصد را مشخص می کند. شماره پورت اين اطمينان را ایجاد می کند که ارتباط بين دو کامپيوتر دارای يک مشخصه منحصر بفرد است. هر شماره پورت از شانزده بيت استفاده می کند.

 

تماس رایگان با پشتیبانی

ثبت نام رایگان در پنل پیامک